A non-summativist foundation for collective supererogation

Date of Publication

2025

Document Type

Bachelor's Thesis

Degree Name

Bachelor of Arts Major in Philosophy

Subject Categories

Philosophy

College

College of Liberal Arts

Department/Unit

Philosophy

Honor/Award

Outstanding Thesis

Abstract (English)

In recent years, the notion that collectives—such as corporations and administrations— can perform supererogatory acts has been gaining traction. The idea is that collectives are capable of performing morally good acts that are beyond what is morally required. This concept rests on two premises: (1) collectives can qualify as moral agents, and (2) they can go beyond their moral obligations. The first premise originates from the literature on collective ethics, while the latter comes from the topic of supererogation. Thus, when one talks about collective supererogation, two independent concepts come into play. However, the foundational groundwork for combining these two concepts has been largely overlooked, leading to ambiguities that create both metaphysical problems and practical complications. And as collective supererogatory performances are among the main drivers of business ethics, this gap risks depriving collectives of the moral recognition they deserve. To address this problem, I propose that a non-summativist foundation is necessary for collective supererogation. Threading between non-summativism and supererogation, I argue that (1) collective supererogation must not only be grounded in a collective’s system-level capacities but also that (2) the performance of a collective supererogatory act cannot fulfill any moral obligation, including those derived from the collective’s role.

Abstract Format

html

Abstract (Filipino)

Nitóng mga nagdaang taon lang nagkakaroon ng traksiyon ang pananaw na maaaring magsagawa ng mga gawaing supererogatoryo ang mga kolektibo—tulad ng mga korporasyon at administrasyon. May kaisipang may kakayahang gumawa ang mga kolektibo ng mga mabubuting gawaing lagpas sa gampaning moral. Ang konseptong ito ay nakabase sa dalawang bata4yan: (1) na ang mga kolektibo ay maaaring ituring moral na ahente, at (2) kaya nilang lagpasan ang kanilang mga obligasyong moral. Ang unang batayan ay nagmula sa literatura hinggil sa kolektibong etika, samantala, ang ikalawa ay nagmumula sa paksa ng supererogasyon. Kaya, kapag pinag-uusapan ang kolektibong supererogasyon, dalawang magkaibang konsepto ang nagsasanib. Gayunpaman, ang pundasyon para sa pagsama ng dalawang konsepto na ito ay napapabayaan, na nagdudulot ng kalabuang nakalilikha ng suliraning metapisikal at praktikal na komplikasyon. At habang ang mga kolektibong supererogatoryong pagkilos ay isasa mga pangunahing nagtutulak ng etikang pangnegosyo, nakapapanganib ang kakulangang ito para sa mga kolektibong matatanggalan ng moral na pagkilálang nararapat sa kanila. Upang tugunan ang mga hamong na ito, iminumungkahi sa papel na ito na kailangan ng isang non-summativist na pundasyon para sa kolektibong supererogasyon. Sa pag-uugnay ng mga ideya ng non-summativism at supererogasyon, ipinapakita na (1) ang kolektibong supererogasyon ay hindi lamang dapat nakabatay sa mga kakayahan ng kolektibo bilang isang sistema, kundi rin (2) ang pagsasagawa ng isang kolektibong supererogatoryong gawain ay hindi maaaring makatupad ng anumang uri ng obligasyong moral, kabilang na rin ang mga nagmumula mismo sa papel ng kolektibo.

Abstract Format

html

Language

English

Format

Electronic

Keywords

Ethics; Collective behavior

Upload Full Text

wf_yes

Embargo Period

12-11-2025

This document is currently not available here.

Share

COinS