Date of Publication

11-17-2025

Document Type

Bachelor's Thesis

Degree Name

Bachelor of Arts Major in Organizational Communication

Subject Categories

Communication | Public Administration

College

College of Liberal Arts

Department/Unit

Communication

Thesis Advisor

Katrina Paola Alvarez-Garcia

Defense Panel Chair

Ma. Angela S. Labador

Defense Panel Member

Matthew Koschmann
Timothy Zarcal

Abstract (English)

This study explored the conditions that shape cross-sector collaborations between non-governmental organizations (NGOs) and local government units (LGUs) in the Philippines through the perspective of the Philippines Rural Reconstruction Movement (PRRM). Anchored in Bryson et al.’s. (2006) Framework for Understanding Cross-Sector Collaboration, the research examined the formation, processes, governance structures, and outcomes of PRRM’s partnerships with LGUs, emphasizing the contextual complexities that define Philippine local governance.

A qualitative approach was employed, integrating semi-structured interviews, and field observations. Thematic analysis, guided both by semantic and latent coding, followed Bryson et al.’s (2006) six key dimensions. However, overlapping patterns in the data prompted the reorganization of these into three overarching themes: (1) Necessity and Conditions of Collaboration, (2) Structure and Relationships, (3) Mechanisms for Assessment and Improvement. Data was gathered primarily from available PRRM project coordinators, volunteers, and partner LGU representatives engaged in different sections of the organization and projects such as the MAKABATA Project, an initiative addressing Online Sexual Abuse and Exploitation of Children (OSAEC) in Cavite.

Findings revealed that collaboration between PRRM and LGUs was most successful in contexts of shared recognition of urgent social problems, such as OSAEC, youth empowerment, and women’s rights, where PRRM’s external funding and technical expertise compensated for LGU budget limitations. Consistent with propositions 1-3 of Bryson et al. (2006), collaboration formation was driven by environmental turbulence, state capacity gaps, and the presence of linking mechanisms such as powerful sponsors and existing community networks. Barangay Health Workers (BHWD) and Violence Against Women and Children (VAWC) officers served as both institutional anchors and trust intermediaries within these collaborations.

Structural analysis (propositions 11-14) revealed that PRRM operated through a hybrid governance model combining shared and lead-organization structures. The NGO frequently served as the coordinating hub for project design and implementation, while LGUs maintained authority over resource allocation and community mobilization. This flexible configuration allowed PRRM to adapt to variable institutional stability and political change at the local level.

Overall, the study contributed to the growing body of literature on cross-sector collaboration in the Global South by illustrating how NGOs strategically navigate political turbulence, bureaucratic constraints, and shifting institutional logics. It underscores that while formal frameworks are critical for accountability, the sustainability of collaboration in the Philippine context depends equally on informal, trust-based relationships and adaptive communication strategies. Findings have implications for NGOs seeking to institutionalize resilient, context-sensitive collaboration mechanisms with local governments across varied regional landscapes.

Abstract Format

html

Abstract (Filipino)

Siniyasat ng pag-aaral na ito ang mga kondisyon na bumubuo sa cross-sector na kolaborasyon sa pagitan ng mga organisasyong di-pampamahalaan at mga lokal na yunit ng pamahalaan sa Pilipinas, mula sa pananaw ng Philippine Rural Reconstruction Movement (PRRM). Sunuri ng pag-aaral na ito ang pagbuo, pag proseso, mga istraktura ng pamamahala, at resulta ng pakikipagtulungan ng PRRM sa mga lokal na yunit ng gobyerno gamit ang pag-aaral ni Bryson et al. (2006) na Framework for Understanding Cross-Sector Collaboration. Binigyang diin din dito ang iba’t ibang komplikasyon na kailangan isaalang-alang sa pagsusuri ng lokal na pamamahala sa Pilipinas.

Kwalitatibong paraan ng pananaliksik ang ginamit sa pagsasagawa ng pag-aaral, kung saan nagsagawa ng semi-structured na pakikipanayam at pag-obserba sa aktwal na mga pangyayari ang mga mananaliksik. Gamit ang semantic at latent na pagkokodigo, nagsagawa ng pag-aanalisa ng mga tema batay sa mga dimensyon ng kolaborasyon na tinalakay ng pag-aaral ni Bryson et al. Gayunpaman, mayroong mga pagkakapareho na natuklasan sa datos ng pag-aaral na nagdulot ng pagbubuo ng tatlong tema: (1) Ang Pangangailangan at mga Kondisyon ng Kolaborasyon o Necessity and Conditions of Collaboration, (2) Ang Istraktura at Pag-uugnayan o Structure and Relationships, at (3) Ang Mekanismo ng Pagsusuri at Pagpapahusay o Mechanisms for Assessment and Improvement. Ang datos ay nanggaling mula sa mga project coordinators ng PRRM, mga boluntaryo, at mga kinatawan ng mga LGU na maaaring makapanayam tungkol sa kanilang kaalaman hinggil sa organisasyon at sa mga proyekto nito, tulad ng MAKABATA project, isang proyekto na naglalayong lutasin ang Online Sexual Abuse and Exploitation of Children (OSAEC) sa Cavite.

Natuklasan ng pag-aaral na ang kolaborasyon ng PRRM at ng mga LGU ay pinaka matagumpay sa pagkilala ng mga mahahalagang suliranin sa lipunan, tulad ng OSAEC, pagbibigay-kapangyarihan sa kabataan, at mga karapatang pambabae, kung saan ang pagpopondo ng iba’t ibang organisasyon sa PRRM at malalim na kaalaman nito sa pagsasagawa ng mga proyekto ay napunan ang mga limitasyon ng gobyerno. Alinsunod sa 1-3 na proposisyon ni Bryson et al. (2006), ang pagbuo ng kolaborasyon ay dulot ng environmental turbulence o pagbabago ng kalagayan sa kapaligiran ng organisasyon, mga agwat sa kapasidad ng gobyerno, at ang mekanismo ng pag-uuganayan tulad ng makapangyarihang sponsor at umiiral na community networks. Ang mga Barangay Health Workers (BHWD) at mga opisyal ng Violence Against Women and Children (VAWC) ay nagsilbi bilang mga institutional anchors and trust intermediaries sa mga kolaborasyon na tinalakay.

Sa pamamagitan ng Structural Analysis (propositions 11-14) na tinalakay ni Bryson et al. (2006), natuklasan na sumusunod ang PRRM sa modelo ng hybrid governance, kung saan pinagsama ang konsepto ng shared at lead-organization na mga istraktura. Madalas na nagsisilbi ang NGO bilang sentro ng pagtutugma para sa disenyo at pagsasagawa ng proyekto, habang ang LGU naman ay nananatiling may awtoridad sa alokasyon ng mapagkukunan at pagpapakilos ng komunidad. Ang pamamaraan ng PRRM ay nagbigay-daan para umangkop ang organisasyon sa pagbabago bago sa mga kalakaran at paraan ng pamamahala sa lokal na antas.

Sa kabuuan, ang pag-aaral na ito ay naghandog ng karagdagang kaalaman sa lumalawak na mga pag-aaral tungkol sa cross-sector collaboration sa mga bansang nasa timog, sa pamamagitan ng pagpapakita kung paano tinatahak ng mga NGO ang mga hindi inaasahang pagbabago sa gobyerno, mga hadlang ng byurokratikong sistema, at pagbabago ng institutional logics. Binibigyang diin ng pag-aaral na habang mahalaga ang pormal na balangkas sa pagtiyak ng mga responsibilidad, pananagutan, at pagpapanatili ng kolaborasyon sa Pilipinas, mahalaga rin bigyang pansin ang impormal na pamamaraan na naka-base sa tiwala at pag-aangkop ng komunikasyon sa sitwasyon. Ang mga natuklasan sa pag-aaral na ito ay may implikasyon sa mga NGO na naglalayong gawing institusyonal ang mekanismo ng kolaborasyon kasama ang mga LGU kung saan ito ay nananatiling matatag at naaangkop sa mga pagbabagong nararanasan ng iba’t ibang lugar.

Abstract Format

html

Language

English

Format

Electronic

Keywords

Non-governmental organizations--Philippines; Local government--Philippines; Philippine Rural Reconstruction Movement

Upload Full Text

wf_yes

Embargo Period

12-9-2025

Download

Share

COinS