Date of Publication
12-2025
Document Type
Master's Thesis
Degree Name
Master of Arts in Communication Major in Applied Media Studies
Subject Categories
Communication Technology and New Media
College
College of Liberal Arts
Department/Unit
Communication
Thesis Advisor
Ruepert Jiel D. Cao
Jason Vincent A. Cabañes
Defense Panel Chair
Cheryll Ruth R. Soriano
Miguel Q. Rapatan
Defense Panel Member
Kristian Jeff C. Agustin
Jeremy Tan Tintiangko
Abstract (English)
The COVID‑19 pandemic disrupted Filipino mourning rituals, displacing embodied practices such as lamay (wake), pa‑siyam (nine-day novena to light the way for the dead), and babang‑luksa (end of mourning) into digital spaces (Padilla & Marquez, 2010). This study examines how Filipino millennials in Metro Manila curated grief on Instagram during and after pandemic lockdowns (Cook, 2021). Anchored in Sikolohiyang Pilipino (Filipino Psychology) (Pe-Pua & Protacio-Marcelino, 2000; Padilla & Marquez, 2010) and informed by curation (Dacvis, 2017; McKeon, 2022; Reilly, 2018; Flores, 2017, 2019), the research reframes digital curation as relational care rather than visibility optimization. Using critical autoethnography and interviews, the analysis reveals four key dynamics: (1) curation as stewardship, privileging memory and dignity over algorithmic reach; (2) pakikiramay (sympathy) and pakikidalamhati (sharing the burden of mourning) (Venzon & Gopilan, 2023, p. 1) as platformed practices, enacted through captions, direct messages, and Stories; (3) negotiation of algorithmic time as delegated care; and (4) translation and eventual return of ritual practices across platformed and physical spaces. Findings challenge Western frameworks that construe online mourning as individualistic or commodified, demonstrating instead a decolonial curatorial ethic that sustains collective values and ritual continuity within networked environments (Leaver et al., 2020; Abidin, 2022). This work contributes to global digital death studies by foregrounding culturally situated logics of care and proposing design implications for grief-sensitive platforms.
Abstract Format
html
Abstract (Filipino)
Binago ng pandemya ng COVID-19 ang nakagawiang paraan ng pagluluksa ng mga Pilipino, kung saan ang mga ritwal na karaniwang isinasagawa nang harapan—tulad ng lamay, pa-siyam, at babang-luksa—ay nailipat sa mga digital na espasyo (Padilla & Marquez, 2010). Nilalayon ng pag-aaral na ito na suriin kung paano ginamit ng mga Pilipinong milenyal sa Metro Manila ang Instagram bilang daluyan ng pagdadalamhati noong at matapos ang mga lockdown dulot ng pandemya (Cook, 2021).
Nakabatay ang pananaliksik sa Sikolohiyang Pilipino (Pe-Pua & Protacio-Marcelino, 2000; Padilla & Marquez, 2010) at sa mga pag-aaral hinggil sa curation (Dacvis, 2017; McKeon, 2022; Reilly, 2018; Flores, 2017, 2019). Sa halip na ituring ang digital curation bilang estratehiya ng pagpapalawak ng bisibilidad, ipinapanukala ng pag-aaral ang pag-unawa rito bilang isang ugnayang anyo ng pag-aalaga at kolektibong pananagutan.
Gumamit ang pananaliksik ng kritikal na autoetnograpiya at mga panayam bilang metodo ng pagsusuri. Lumitaw ang apat na pangunahing dinamika: (1) ang curation bilang pag-iingat sa alaala at dignidad ng yumao, higit sa saklaw ng algorithm; (2) ang pakikiramay at pakikidalamhati bilang mga praktikang isinasagawa sa loob ng plataporma sa pamamagitan ng mga caption, pribadong mensahe, at Stories (Venzon & Gopilan, 2023, p. 1); (3) ang pakikipagnegosasyon sa algorithmikong oras bilang isang anyo ng ipinagkatiwalang pag-aalaga; at (4) ang patuloy na pagsasalin at muling pagsasakatuparan ng mga ritwal sa pagitan ng digital at pisikal na espasyo.
Ipinapakita ng mga natuklasan na hindi ganap na naipapaliwanag ng mga Kanluraning balangkas ang online na pagluluksa bilang isang indibidwalistiko o komodipikadong gawain. Sa halip, inilalahad ng pag-aaral ang isang dekolonyal na etika ng curation na nagpapanatili ng kolektibong pagpapahalaga at ng pagpapatuloy ng mga ritwal sa loob ng mga networked na kapaligiran (Leaver et al., 2020; Abidin, 2022). Nag-aambag ang pananaliksik na ito sa larangan ng digital death studies sa pamamagitan ng pagbibigay-diin sa mga lohikang kultural ng pag-aalaga at sa pagtukoy ng mga implikasyon para sa disenyo ng mga platapormang mas sensitibo sa pagluluksa.
Abstract Format
html
Language
English
Format
Electronic
Keywords
Grief—Social aspects; Bereavement; Digital media; COVID-19 Pandemic, 2020-2023
Recommended Citation
Pagalilawan, J. S. (2025). Portraits of grief and the curated memory of our pandemic losses: Instagram as a digital gravesite for decolonial mourning. Retrieved from https://animorepository.dlsu.edu.ph/etdm_comm/23
Upload Full Text
wf_yes
Embargo Period
12-13-2025