Reframing the philosophy of sport: A kapwa-based perspective

Date of Publication

2025

Document Type

Bachelor's Thesis

Degree Name

Bachelor of Arts Major in Philosophy

Subject Categories

Philosophy

College

College of Liberal Arts

Department/Unit

Philosophy

Abstract (English)

Sport has long been a vital sphere of cultural formation, moral reflection, and communal life. Within it arise profound philosophical questions about virtue, embodiment, and moral practice. The chapter “The Philosophy of Sport, Eastern Philosophy, and Pragmatism” (Ilundáin-Agurruza, Fukasawa, & Takemura, 2014) reveals that sport, in Eastern thought, is not merely a structured contest or pursuit of victory but a lived expression of harmony between mind, body, and world. Extending this understanding, this study reinterprets sport through the Filipino moral concept of kapwa, which signifies shared personhood and the ethical interdependence of self and community. As a core principle of Filipino virtue ethics, kapwa grounds moral action in empathy, reciprocity, and solidarity, showing that fairness and excellence in play are realized through the right relationship rather than external rule. Drawing on the works of Jeremiah Reyes, Ferdinand Tablan, Katrin de Guia, and Clemen Aquino, this paper presents kapwa as both an ethical orientation and a moral practice that transforms fair play into pakikipagkapwa-tao, the act of recognizing and affirming the other as oneself. In this light, sport becomes not simply a test of skill or discipline but an embodied expression of communal flourishing. By situating the moral meaning of sport within the lived ethics of kapwa, this study proposes a Filipino philosophy of sport rooted in relational justice, moral harmony, and the shared pursuit of human excellence.

Abstract Format

html

Abstract (Filipino)

Sa mahabang panahon, ang isport ay nagsilbing mahalagang larangan ng paghubog ng kultura, moral na pagninilay, at buhay pamayanan. Sa loob nito ay lumilitaw ang mga malalim na tanong hinggil sa birtud, katauhan, at moral na gawain. Ipinapakita ng kabanatang “The Philosophy of Sport, Eastern Philosophy, and Pragmatism” (Ilundáin-Agurruza, Fukasawa, at Takemura, 2014) na sa pananaw ng Silangang pilosopiya, ang isport ay hindi lamang isang organisadong paligsahan o paghahangad ng tagumpay, kundi isang buhay na pagpapahayag ng pagkakaisa ng isip, katawan, at daigdig. Pinalawak ng pag-aaral na ito ang ganitong pag-unawa sa pamamagitan ng moral na konsepto ng kapwa sa kulturang Pilipino, na nangangahulugang pagbabahagi ng pagkatao at etikal na ugnayan ng sarili at komunidad. Bilang pangunahing prinsipyo ng Pilipinong etika ng birtud, ang kapwa ay nag-uugat sa empatiya, pagkakaisa, at malasakit, na ipinapakita na ang katarungan at kahusayan sa laro ay matatamo sa wastong ugnayan at hindi lamang sa pagsunod sa mga panlabas na alituntunin. Batay sa mga akda nina Jeremiah Reyes, Ferdinand Tablan, Katrin de Guia, at Clemen Aquino, ipinapakita ng papel na ito ang kapwa bilang parehong oryentasyong moral at praktikal na birtud na ginagawang pakikipagkapwa-tao—ang pagkilala at pagtanggap sa kapwa bilang sariling sarili—ang tunay na diwa ng makatarungang paglalaro. Sa ganitong pagtingin, ang isport ay hindi lamang pagsubok ng kakayahan o disiplina kundi isang buhay na pagpapahayag ng sama-samang pag-unlad. Sa paglalapat ng moral na kahulugan ng isport sa etika ng kapwa, hinaharap ng pag-aaral na ito ang isang Pilipinong pilosopiya ng isport na nakaugat sa ugnayang makatao, moral na pagkakaisa, at sama-samang paghahangad ng kagalingan ng lahat.

Abstract Format

html

Language

English

Format

Electronic

Keywords

Sports—Philosophy

Upload Full Text

wf_yes

Embargo Period

12-15-2025

This document is currently not available here.

Share

COinS