Date of Publication

3-2026

Document Type

Bachelor's Thesis

Degree Name

Bachelor of Science in Biology major in Medical Biology

Subject Categories

Biology

College

College of Science

Department/Unit

Biology

Abstract (English)

Dengue remains an endemic and major public health concern in the Philippines with high prevalence and recurring outbreaks. The study investigates the correlation between climatic variables (temperature, humidity, and rainfall) and dengue incidence across the Philippines from 2015-2024. It aims to identify the climate parameters’ most predictive of outbreak patterns and understand how these environmental factors influence dengue trends and transmission throughout the country and its regions. Secondary data was resourced from the Department of Health (DOH) Epidemiology Bureau for dengue cases and from the Philippine Atmospheric, Geophysical, and Astronomical Services Administration (PAGASA) for monthly weather and climate records. The study used a correlational research design using statistical methods such as correlational analysis, multiple regression, and spatial visualization through QGIS. The analysis covered 10 years of data (2015-2024) across most regions, with some areas like BARMM being excluded due to a lack of weather stations. Mean temperature emerged as a highly significant predictor of dengue outbreaks (p-value = 0.0003), influencing mosquito survival and viral replication. High dengue cases were consistently associated with higher relative humidity. While rainfall showed high variability and a weak linear trend nationally, it creates ideal conditions that facilitate Aedes aegypti breeding and transmission. Highly urbanized and densely populated provinces in Central Luzon, CALABARZON, and Visayas reported the highest peaks of dengue trends. Major epidemic peaks occurred in 2016 and 2019, followed by lower but persistent transmission rates from 2020 to 2024. An independent sample t-test showed no statistically significant difference in dengue incidence between extreme temperature periods and normal periods. While climate is a significant driver, the study concludes that dengue transmission is a complex network involving interacting patterns that are causes of human intervention. Future studies should include climate change projection scenarios to assess how shifting environmental baselines will impact the epidemiological landscape of dengue in the Philippines.

Abstract Format

html

Abstract (Filipino)

Ang Dengue ay nananatiling isang endemikong sakit at pangunahing suliranin sa pampublikong kalusugan sa Pilipinas dahil sa mataas na bilang ng kaso at pabalik-balik na pagsiklab nito. Sinusuri ng pag-aaral na ito ang korelasyon sa pagitan ng mga klimatikong baryabol (temperatura, humidity, at pag-ulan) at ang insidente ng dengue sa buong Pilipinas mula 2015 hanggang 2024. Layunin nitong matukoy ang mga parameter ng klima na pinaka-epektibong pantukoy sa mga pattern ng outbreak, at maunawaan kung paano nakakaapekto ang mga salik ng kapaligiran sa trend at transmisyon ng dengue sa bansa at sa mga rehiyon nito.Ang mga sekondaryang datos ay kinuha mula sa Epidemiology Bureau ng Department of Health (DOH) para sa mga kaso ng dengue, at mula sa Philippine Atmospheric, Geophysical, and Astronomical Services Administration (PAGASA) para sa buwanang rekord ng panahon at klima. Ginamit sa pag-aaral ang isang correlational research design katuwang ang mga estadistikong pamamaraan tulad ng correlational analysis, multiple regression, at spatial visualization sa pamamagitan ng QGIS. Ang mga Pangunahing Natuklasan una ang saklaw ng datos na sinuri ang sampung taon ng datos (2015-2024) sa halos lahat ng rehiyon, maliban sa BARMM dahil sa kawalan ng sapat na weather stations. Sunod, ang Temperatura na ang mean temperature ay lumabas na isang lubhang makabuluhang pantukoy (p-value = 0.0003) ng mga pagsiklab ng dengue, dahil nakakaapekto ito sa pananatiling buhay ng mga lamok at sa pagpaparami ng virus (viral replication). Kasama na rito ang Humidity at Pag-ulan na may mataas na bilang ng kaso ng dengue ay palaging iniuugnay sa mas mataas na relative humidity. Bagama't ang pag-ulan ay nagpakita ng malaking pagkakaiba-iba at mahinang linear trend sa antas na pambansa, lumilikha naman ito ng mga mainam na kondisyon para sa pagpaparami at pagkalat ng Aedes aegypti. Sunod ang Heograpiya, ang mga probinsyang may mataas na antas ng urbanisasyon at kapal ng populasyon sa Gitnang Luzon, CALABARZON, at Visayas ang nagtala ng pinakamataas na rurok ng dengue. Panghuli ang Trend ng Epidemya, ang mga pangunahing rurok ng epidemya ay naganap noong 2016 at 2019, na sinundan ng mas mababa ngunit tuloy-tuloy na transmisyon mula 2020 hanggang 2024. Batay sa independent sample t-test, walang nakitang istatistikal na makabuluhang pagkakaiba sa insidente ng dengue sa pagitan ng mga panahon ng matinding temperatura (extreme temperature periods) at mga normal na panahon. Bagama't ang klima ay isang mahalagang salik, napagpasyahan ng pag-aaral na ang transmisyon ng dengue ay isang masalimuot na ugnayan ng mga magkakaugnay na pattern na dulot din ng interbensyon ng tao. Inirerekomenda ng pag-aaral na isama sa mga susunod na pananaliksik ang mga senaryo ng climate change projection upang masuri kung paano makakaapekto ang nagbabagong basehan ng kapaligiran sa epidemiolohikal na kalagayan ng dengue sa Pilipinas.

Abstract Format

html

Language

English

Format

Electronic

Keywords

Dengue--Philippines; Climatic changes

Upload Full Text

wf_yes

Embargo Period

4-14-2026

Download

Share

COinS